|
|
 |
|
 |
|
| |
MEHMET AKİF ERSOY |
|
|
|
|
 |
 |
 |
|
Kahraman Ordumuza |
| Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak, |
| Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. |
| O benim milletimin yıldızıdır parlayacak, |
| O benimdir o benim milletimindir ancak! |
| |
| Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilal; |
| Kahraman ırkıma bir gül... ne bu şiddet bu celal! |
| Sana olmaz dökülen kanlarımın hepsi helal. |
| Hakkıdır hakka tapan milletimin istiklal. |
|
| |
| Ben ezelden beridir hür yaşadım hür yaşarım; |
| Hangi çılgın bana zincir vuracakmış şaşarım! |
| Kükremiş sel gibiyim bendimim çiğner aşarım. |
| Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım. |
|
| |
| Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar, |
| Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var. |
| Ulusun korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar, |
| Medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar? |
|
| |
| Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın. |
| Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın. |
| Doğacaktır sana vadettiği günler hakkın... |
| Kim bilir, belki arın belki yarından da yakın. |
|
| |
| Bastığın yerleri toprak diyerek geçme tanı, |
| Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı. |
| Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı: |
| Verme dünyaları alsan da, bu cennet vatanı. |
|
| |
| Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda? |
| Şüheda fışkıracak toprağı sıksan şüheda; |
| Canı, cananı, bütün varımı alsın da hüda, |
| Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda. |
|
| |
| Ruhumun senden, ilahi, şudur ancak emeli, |
| Değmesin mabedimin üstüne namahrem eli. |
| Bu ezanlar ki şehadetleri dinin temeli... |
| Ebedi ruhumun üstünde benim inlemeli. |
|
| |
| O zaman vecd ile bin secde eder varsa taşım, |
| Her cerihamdan, ilahi, boşanıp kanlı yaşım, |
| Fışkırır ruh-i mücerred gibi yerden naaşım; |
| O zaman yükselerek arşa değer belki başım. |
|
| |
| Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal! |
| Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal. |
| Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlal: |
| Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet; |
| Hakkıdır, hakka tapan, milletimin istiklal! |
Mehmet Akif |
|
|
 |
ÇANAKKALE ŞEHİTLERİNE |
| Şu boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi |
| En kesif orduların yükleniyor dördü beşi, |
| --Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'ya-- |
| Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya. |
| Ne hayasızca tahaşşüd ki ufuklar kapalı: |
| Nerde-- gösterdiği vahşetle "Bu: bir Avrupalı" |
| Dedirir-- yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi, |
| Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahut kafesi: |
| Eski dünya, yeni dünya, bütün akvam-ı beşer, |
| Kaynıyor kum gibi, tufan gibi, mahşer mahşer. |
| Yed-i iklimi cihanın duruyor karşında, |
| Avustralya'yla beraber bakıyorsun: Kanada! |
| Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk; |
| Sade bir hadise var ortada: vahşetler denk. |
| Kimi Hindu, Kimi Yamyam, kimi bilmem ne bela.. |
| Hani, ta'ûnada züldür bu rezil istila! |
| Ah o yirminci asr yok mu, o mahlûk-i asîl, |
| Ne kadar gözdesi mevcut ise, hakkıyla sefî, |
| Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına; |
| Döktü karnındaki esrarı hayasızcasına. |
| Maske yırtılmasa hala bize afetti o yüz.. |
| Medeniyet denilen kahpe, hakikat, yüzsüz. |
| Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbab, |
| Öyle müthiş ki: Eder her biri bir mülkü harap. |
| Öteden sâikalar parçalıyor âfâkı; |
| Beriden zelzeleler kaldırıyor a'mâkı; |
| Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin; |
| Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin. |
|
|
|
| | |
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
| |
|
| |
|
|
|
 |
|
 | |
